طراحی مدل سیاستگذاری فرهنگی رسانه ملی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه شهید رجایی

2 عضو هیئت علمی دانشگاه عالی دفاع ملی

3 دکترای امنیت ملی دانشگاه عالی دفاع ملی

4 دانشجوی دوره اول فرهنگی دانشگاه عالی دفاع ملی

چکیده

رسانه‌ی رادیو و تلویزیون که تلفیقی از تکنولوژی و فرهنگ است، وقتی در فرآیند تصمیم‌سازی و سیاستگذاری قرار می‌گیرد، دچار دوگانگی می‌شود. جنبه فرهنگی رسانه آکنده از امور مجازی و دلالت‌‌های لفظی است و در فرایند سیاستگذاری، تحت تاثیر ساختار‌های سازمانی قرار می‌گیرد. در نقطه مقابل، بخش تکنیکال رسانه در عصر انفجار اطلاعات بر فرهنگ سیطره یافته و سیاستگذاری فرهنگی را به سمت ساختار فناورانه متمایل ساخته است.
در این شرایط برخی متفکران رسانه درخصوص قربانی شدن هنر در پای فناوری هشدار می‌دهند و از خدشه‌دار شدن رابطه انسان با هستی و جهان واقعی در دوره قدرت نمایی رسانه‌‌های مجازی ابراز نگرانی می‌کنند. نوع این تحقیق با عنایت به ماهیت مسئله و ویژگی‌ اهداف و سؤالات آن و لزوم قرار داشتن در چارچوب نظریه‌پردازی و مدل‌سازی؛ « توسعه‌ای-کاربردی » می باشد. برای این تحقیق از روش داده بنیاد با رویکرد تحلیل محتوا برگزیده استفاده شده است. برای جمع آوری داده‌ها از مصاحبه عمیق و گروه‌‌های متمرکز و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از شیوه کد گذاری که نوعی تحلیل محتوا در روش داده بنیاد محسوب می‌شود.در این تحقیق برای طراحی مدل سیاستگذاری فرهنگی رسانه مدل از هر دو رویکرد تجویزی و توصیفی استفاده شده است. در نهایت، باتوجه به تحولات مهم تکنولوژیک در رسانه‌ملی و شناخت ویژگی‌‌های محتوا و ساختار از طریق گفتگو با کارشناسان خبره منتخب، مدلی چندوجهی برای سیاستگذاری فرهنگی رسانه‌ملی طراحی شد که ضمن شناسایی شاخص‌ها و مولفه‌‌های فرهنگ ایرانی – اسلامی، به شرایط نوین رسانه نیز توجه دارد.

کلیدواژه‌ها


الف. منابع فارسی

  • آوینی مرتضی (1371)، آیینه جادو، تهران، موسسه روایت فتح.
  • اشتریان،کیومرث(1393)، متغیر‌های استراتژیک درسیاستگذاری فرهنگی‌، تهران، نشر کتاب
  • بیریکوف‌، ن‌. س. (1372)، تلویزیون و دکترین های آن در غرب، (ترجمه‌ی محمد حفاظتی). تهران. مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها.‌
  • حفاظی، محمد(1372)، تلویزیون و دکترین‌‌های آن در غرب، تهران، مرکز مطالعات رسانه وزارت ارشاد.
  • خاشعی، وحید(1390)، مدیریت رسانه، تهران، دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها.
  • رفیع پور‌، فرامرز (1378)، وسایل ارتباط جمعی و تغییر ارزش‌های اجتماعی، تهران‌. نشر کتاب فرا‌.
  • عالی زاده، عبدالرضا (1388)، مدیریت و رسانه، تهران، انتشارات سروش.
  • فرهنگی علی اکبر (1388)، ارتباطات انسانی‌، تهران دانشگاه آزاد.
  • فرهنگی، علی اکبر (1389)، مدیریت راهبردی رسانه، تهران‌، نشرنی.
  • فهیمی فرعلی اصغر (1388)، حکمت رسانه‌های مدرن، تهران‌،انتشارات مارلیک.
  • مک کوئیل، دنیس (1383)‌، درآمدی بر نظریه ارتباطات جمعیت، ترجمه: پرویز اجلالی‌، تهران مطالعات رسانه.
  • ناظمی اردکانی، مهدی (1383)، مبانی نظری مدیریت تحول فرهنگی در ایران‌، تهران، فارس
  • نیکو، مینو(1381)، شناخت مخاطب تلویزیون، تهران، انتشارات سروش.
  • ویندال‌، سون و دیگران ( 1376‌)، کاربرد نظریه‌های ارتباطات، (ترجمه‌ی علیرضا دهقان)، تهران، مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها‌.
  • هاشمی، ثریا (1384)، بررسی اصول، اهدف و سیاست‌های حوزه سیما، تهران، مرکز پژوهش‌های صداوسیما.
  • هورک‌هایمر، ماکس(1380)، دیالکتیک روشنگری‌، مراد فرهاد پور، تهران، نشر گام نو.
 

ب. منابع لاتین

  • Thomas R. Dye,(1995). Understanding Public Policy, Eight Edition, New Jersy,Prentice Hall, EnglewoodCliffs.
  • Sheram, John W.; Jackson, Robert and Burd , Stephen D.(2012). Systems Analysis and Design in a Changing World. South Western :Cengage Learning.
  • Chamers S. Wasson, (2006). System Analysis, Design, and Development: Concepts, Principles, and Practices. John Wiley & Sons, Inc.
  • Wright, P. N. (2013). Is Q for you? : using Q-methodology withingeographical and pedagogical research. Journal of Geography in Higher Education, 37: 2, 152-163.
  • Corner John and Jermy Howthorn (1993). Communication Studies: UK Rout ledg