بررسی تأثیر تولید ناخا لص داخلی حقیقی بر قدرت نظامی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد علوم‌اقتصادی-بانکداری‌اسلامی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران (نویسنده مسئول) Email: amirrezarezaee0323@gmail.com

2 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 متصدی تیراندازی و برآورد سلاح و مهمات، پادگان شهید مدنی اصلاندوز، اردبیل، ایران

چکیده

در عصر حاضر توجه به قدرت نظامی و اصل بازدارندگی آن در میان کشورها بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است. به همین منظور برای تأمین و افزایش منابع بودجه برای پوشش هزینه‌های نظامی و گسترش قدرت نظامی، رقابت بالایی در حوزه تولید و بهبود وضعیت اقتصادی میان کشورهای توسعه‌یافته و درحالِ‌توسعه شکل گرفته است. در این پژوهش تأثیر تولید ناخالص داخلی حقیقی ایران بر قدرت نظامی از طریق دو شاخص مخارج حقیقی نظامی و تعداد نیروی نظامی با استفاده از مدل VECM برای بازه زمانی 1401-1359 را مورد مطالعه قرار داده‌ایم. در این تحقیق با استفاده از روش هم‌انباشتگی جوهانسن به این نتیجه رسیدیم که میان تولید ناخالص داخلی حقیقی و هر دو شاخص نظامی ارتباط بلندمدت وجود دارد. بدین‌صورت که افزایش یک واحدی تولید ناخالص داخلی حقیقی باعث افزایش معنی‌دار 97/1 واحدی مخارج حقیقی نظامی و افزایش معنی‌دار 89/0 واحدی تعداد نیروی نظامی در بلندمدت می‌شود. همچنین با برآورد رابطه تصحیح خطای کوتاه‌مدت برای معادله بلندمدت مخارج حقیقی نظامی و نیروی نظامی مشاهده می‌شود که در صورت انحراف این دو متغیر از روند بلندمدت خود، هرساله با نرخ 8/4 درصدی برای هزینه نظامی و با نرخ 6/3 درصدی برای نیروی نظامی این شکاف ترمیم می‌شود که نشان دهند سرعت پایین تعدیل به سمت تعادل بلندمدت است. با توجه به هم‌جهت بودن نحوه تأثیرگذاری تولید بر هردو شاخص نظامی، در حالت کلی می‌توان این‌گونه نتیجه گرفت که افزایش تولید ناخالص داخلی، در بلندمدت اقتدار نظامی را برای کشور ایران به دنبال خواهد داشت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigating the Effect of Real GDP on Military Power

نویسندگان [English]

  • Amirreza Rezaee Qarkhlou 1
  • Zahra Karimi Tekanlou 2
  • Mahdi Shokri Bafragard 3
1 M.A. in Economic Sciences-Islamic Banking, Faculty of Management and Economics, University of Tabriz, Tabriz, Iran (Corresponding Author). Email: amirrezarezaee0323@gmail.com
2 Associate Professor, Department of Economics, Faculty of Management and Economics, University of Tabriz, Tabriz, Iran
3 The operator of shooting and estimating weapons and ammunition, Martyr Madani Barracks Aslandoz, Ardabil, Iran
چکیده [English]

Today, paying attention to military power and its principle of deterrence among countries has become more important than in the past. In this research, we have studied the effect of Iran's real GDP on military power through two indicators of real military expenditures and the number of military forces using the VECM model for the period of 1359-1401. In this research, using Johansen's Cointegration method, we came to the conclusion that there is a long-term relationship between real GDP and both military indicators. In such a way that an increase of one unit of real GDP causes a significant increase of 1/97 units in real military expenditures and a significant increase of 0/89 units in the number of military forces in the long term. Also, by estimating the short-term error correction relationship for the long-term equation of real military expenditures and military force, it is observed that if these two variables deviate from their long-term trend, every year at a rate of 4/8 percent for the military expenditure model and at a rate of 3/6 percent A percentage for the military force model will repair this gap. which indicates a slow rate of adjustment towards the long-run equilibrium. Due to the same direction of production on both military indicators, in general, it can be concluded that the increase in GDP will lead to military authority for Iran in the long run.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Real GDP
  • Military Expenditure
  • Military Force
  • VECM
  • فهرست منابع

    • اسدزاده، احمد؛ خداوردیزاده، صابر؛ بهشتی، کریم؛ شمالی، عادل (1394). بررسی تأثیر افزایش جمعیت بر تولید ناخالص داخلی سرانه ایران با استفاده از رهیافت ARDL، فصلنامه مطالعات اقتصادی کاربردی ایران، شماره 14، 87-69.
    • امیرآبادی فراهانی، احمد؛ صالح اصفهانی، اصغر (1398). ارزیابی تطبیقی تأثیر مخارج نظامی بر تولید ناخالص داخلی جمهوری اسلامی ایران با کشورهای منتخب، مطالعات بین رشته‌ای دانش راهبردی، شماره 37، 66-43.
    • بخشی دستجردی، رسول؛ دلالی اصفهانی، رحیم؛ عمادزاده، مصطفی؛ مهینی زاده، منصور؛ محمودی نیا، داود (1390). رابطه بین جمعیت و رشد اقتصادی در ایران با تأکید بر مدل‌های رشد (برون‌زا و درون‌زا)، سیاست‌گذاری اقتصادی، شماره 5.
    • ترکاشوند مرادآبادی، محمد؛ شمس قهفرخی، فریده؛ زندی ناوگران، لیلا (1402). تغییرات جمعیتی ایران و پیامدهای امنیتی آن در آینده، نشریه مطالعات توسعۀ اجتماعی- اقتصادی، شماره اول، 263-230.
    • جعفری‌نیا، عباس؛ اخباری، محمد؛ مرادیان، محسن (1398). تحلیل شاخص‌های قدرت نظامی واحدهای سیاسی- جغرافیایی در عرصه نظام بین‌الملل، نگرش‌های نو در جغرافیای انسانی، 465-445.
    • چگینی، حسن (1384). نظام مدیریت استراتژیک دفاعی، چاپ اول، تهران: نشر آجا.
    • دشتبانی، یاور؛ ابراهیمی، مهرداد (1398). شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر بودجه دفاعی: رویکرد اقتصاد سیاسی دفاع، نشریه اقتصاد دفاع، شماره 11، 41-9.
    • زمانیان، مرتضی (1395). تنظیم‌گری خدمت وظیفه عمومی، گزارش کارشناسی، اندیشکده حکمرانی شریف.
    • شعرباف، جواد (1390). افزایش هزینه‌های نظامی ایران، ضرورتی انکارناپذیر، آفاق امنیت، شماره 12، 123-97.
    • شمس اسفندآبادی، علی؛ فلیحی، نعمت (1396). بررسی رابطه هزینه‌های نظامی و رشد اقتصادی: رویکرد داده‌های تابلویی در کشورهای منتخب، نشریه اقتصاد دفاع، شماره 4.
    • شیری، مرضیه؛ فطرس، محمدحسن (1402). به‌کارگیری هوش مصنوعی در پیش‌بینی تولید ناخالص داخلی و نرخ بیکاری و تأثیر متقابل آن‌ها بر یکدیگر در اقتصاد ایران، فصلنامه مطالعات اقتصادی کاربردی ایران، شماره 48، 132-107.
    • کمالی، روزبه؛ خیراندیش، مهدی (1396). الگوی توسعه آمادگی دفاعی کارکنان نیروهای مسلح: رویکردی کیفی مبتنی بر نظریه‌پردازی داده‌بنیاد، فصلنامه مطالعات مدیریت‌راهبردی دفاع ملی، شماره 1، 33-5.
    • گل‌خندان، ابوالقاسم (1393). بررسی و مقایسه تطبیقی تأثیر هزینه‌های نظامی بر رشد اقتصادی کشورهای منتخب درحالِ‌توسعه و توسعه‌یافته: رهیافت GMM سیستمی، فصلنامه تحقیقات و توسعۀ اقتصادی، شماره 15، 44-23.
    • گلخندان، ابوالقاسم؛ صاحبه محمدیان، منصور (1398). هزینه‌های نظامی و رشد اقتصادی: مقایسه تطبیقی کشورهای واردکننده و صادرکننده سلاح، نشریه اقتصاد دفاع، شماره 12، 45-27.
    • نقی زاده خورجستان، حسن (1401). تأثیر نوآوری‌های فناوریکی بر هزینه‌های نظامی، پژوهش‌نامه اقتصاد و کسب‌وکار، شماره 27، 66-55.

    References

    • Alcock, N. Z., & Newcombe, A. G. (1970). The perception of national power. Journal of conflict resolution, 14(3), 335-343.
    • Apanisile, O. T. & Okunlola, O. C. (2014). An Empirical Analysis of Effects of Military Spending on Economic Growth in Nigeria: A Bound Testing Approach to Co-Integration 1989-2013. Journal of Public Administration, Finance and Law, No. 6, PP: 117-130.
    • Fize, E., & Louis-Sidois, C. (2020). Military service and political behavior: Evidence from France. European Economic Review, 122, 103364.
    • Ismail, S. (2017). Military Expenditure and Economic Growth in South Asian Countries: Empirical Evidences. International Journal of Economics and Financial Issues, Vol. 7, No. 3, PP: 318-325.
    • Jablonsky, D. (1997). National Power. Parameters. (Taken From Internet).
    • Khalid, M. Noor, Z, (2015) “Military Expenditure and Economic Growth in Developing Countries: Evidence from System GMM Estimates” Journal of Emerging Trends in Economics and Management Sciences (JETEMS) 6(1):31-39.
    • Khanalizadeh, B., & Ranjandish, D. N. (2021). Impact of Technological Innovation, Research and Development on the Defense Economy-Iran Country. Review of Innovation and Competitiveness: A Journal of Economic and Social Research, 7(1), 59-74
    • Shams Ahmar, Mehran (2007). A New Approach to Military Capability Estimation - National Defense University Research Report.
    • Solhi, M., Yoosefi lebni, J., Rastaghi, S., Khosravi, B., & Fattahi, E. (2020). Investigating the Relationship between Demographic Variables and Social Capital Among Iranian Medical Students. Journal of Sabzevar University of Medical Sciences, 27(1), 113-120.